Obrazy olejne

PODŁOŻE PRZEMIAN KULTURALNYCH

oferty pracy gdańsk

Jak na polu gospodarczym, tak i oświatowym oraz cywilizacyjnym okres Abdulhamida II nie stanowił zahamowania poprzednich dążeń. W pierwszych latach działał jeszcze, podobnie jak w gospodarce, impet reform tanzimatu, ba, nawet początkowo realizowano pewne przedsięwzięcia europeizacyjne czy innowacyjne. Jedynie w reżimie politycznym nastąpił odwrót od osiągniętych zdobyczy. W innych dziedzinach, jak to wyżej wspomnieliśmy, w pierwszych latach absolutyzmu dokonano jeszcze drobnych posunięć, co jednemu z historyków anglosaskich o tendencji do przeceniania zewnętrznych objawów, a niedoceniania przemian organicznych dało asumpt do błędnego twierdzenia, że właściwie proces reform nigdy nie zaznał istotnej przerwy, zahamowania czy odwrotu. Później zaczęło następować stopniowe zaostrzanie stosunków, ale rządom absolutnym potrzebne były pewne kadry wykształcone. Pamiętać też należy, że ogólna korupcja i demoralizacja działały na niekorzyść reżimu, pozwalały na pewien niekontrolowany przypływ nowinek ideologicznych, pism niecenzurowanych, wiadomości z politycznie zaawansowanych krajów. Mimo wiec żc reżim Abdulhamida wprowadził ostrą cenzurę, kazał ograniczyć nauczanie szeregu przedmiotów ogólnokształcących, dążył do uczynienia ze szkół przede wszystkim ośrodków nauczania bądź teologii i moralności muzułmańskiej, bądź przedmiotów technicznych, to jednak liczba szkół stale, acz powoli rosła. O ile w r. 1876 było w- imperium osmańskim 18940 szkół podstawowych pierwszego stopnia, to w r. 1898, na zmniejszonym terytorium, było ich 28615 muzułmańskich i 5982 nie-muzułmańskie. Rozwijały się średnie szkoły świeckie (idadiye), w których zwiększano ilość godzin języka tureckiego, prowadzono również w ograniczonym wymiarze naukę historii osmańskiej. Rozwinęły się ogólno-kształcące całkowite szkoły średnie typu liceum Galata Saray, z sekcją turecką. Z tego liceum wyszło wielu wybitnych pisarzy i działaczy: Tev-flk Fikret, Ahmed Hikmet, Rusen Esref Unaydin, Necmettin Sadak, Ahmed Hasim i inni. Powstały nowe szkoły specjalne, jak szkoła ogólnokształcąca z przedmiotami lekarskoTarmaceutycznymi (Mekteb-i Hamidi, 1882), szkoła budownictwa i architektury {Ferm! Mimari Mekteb, 1894). Rozpoczęto wydawanie pisma pedagogicznego „Numune-i Terakki\" („Wzór Postępu\"). Opracowano nowe, przystosowane do potrzeb tureckich podręczniki, wszczęto dyskusje o roli języka tureckiego w nauczaniu.

1. Drukarnia Warszawa

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: pościel