Webdeveloper

KONGRES BERLIŃSKI (1878), JEGO POSTANOWIENIA I SKUTKI

Rosioł

Układ w San Stefano, niemal likwidujący posiadłości tureckie na Bałkanach i uważany za początek zupełnego rozbioru Turcji, wywołał poruszenie w Europie. Nie tylko już Anglia, ale i inne kraje, jak na przykład Austria, poprzednio zneutralizowana obietnicą otrzymania Bośni i Hercegowiny, były wyraźnie zaniepokojone. Najsilniej zareagowała Anglia. 4 VI 1878 r. zawarła z Turcją traktat obronny, w zamian za co uzyskała prawo do okupacji Cypru. Flota angielska pojawiła się w Bosforze. Widmo wojny powszechnej zawisło nad Europą. W takiej sytuacji zręcznym arbitrem okazał się Bismarck, kanclerz nowej Rzeszy Niemieckiej, której z kolei nie w smak było ewentualne silniejsze usadowienie się Anglii na Bliskim Wschodzie.

Na kongresie w Berlinie z udziałem Rosji, Anglii, Niemiec, Austro-Wcgier, Francji, Włoch i Turcji, trwającym od 13 VI do 13 VII 1878 r.. Bismarck rozegrał swoją rolę. 13 lipca podpisany traktat berliński ograniczył Bułgarię do terytoriów na północ od Gór Bałkańskich; część południowa z Płowdiwem miała jako Rumetia Wschodnia z gubernatorem chrześcijaninem mianowanym przez suhana (na 5 lat), ale w porozumieniu z mocarstwami, uzyskać szeroki samorząd. Austria otrzymała prawo do okupacji Bośni i Hercegowiny, kładąc tym zaporę ewentualnej ekspansji „wieikoserbskiej\" lub „panslawistycznej\" i rozbudowując swój własny kierunek ekspansji na Bałkany.

1. wakacje nad morzem

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: Obrazy olejne